แม่พูดคำสุดท้ ายไม่อย ากเป็นภ าระ

ลูกสาวใจจะข าด แม่พูดคำสุดท้ ายไม่อย ากเป็นภ าระก่อนห ายออกจ ากบ้าน

เ พจเฟซบุ๊ กมู ลนิธิกระจ กเงา ประก าศต ามหาคนห ายชื่อ น.ส.รัตนาภรณ์ สมสวรรค์ ซึ่งลูกสาวได้ออกต ามหาแม่และหวังว่าจะหาเจอ ลั่ น ไม่ยอมเ ลิกต ามหาจ นกว่าจะเจอ ถึงขั้นวางแผน

ล าออกเพื่อไปต ามหาแม่ เบาะแ สสุดท้ายมีคนเจอคนห ายบริเ วณวัดก ู้ ตอนหนู 6 ขวบเริ่มมีคนพูดให้ได้ยินว่า จริงๆแล้ว แม่ไม่ใช่แม่ของหนู แต่เป็นอา น้องสาวของพ่อ เลยถามตรงๆ

เขาก็บอกความจริง ว่าแม่ทิ้ งหนูไปมีครอบครัวใหม่ส่วนพ่อเ สียชีวิ ตตั้งแต่หนูยังเ ด็ก จำความได้ก็เรียกอาว่าแม่มาตลอ ด คิดว่าเขาเป็นแม่แท้ๆ  ความรู้สึกตอนนั้นไม่เ ปลี่ยนไป ความรู้สึก

เขาคือ แม่ของหนูจริงๆ เพราะเ ลี้ยงหนูมาตั้งแต่เด็ก รู้สึ กว่าเขาเป็นแม่ ก็เรียกแม่เหมือนเดิม เขาเล่าให้ฟังว่า พอหนูพูดได้ก็เรียกเขาว่าแม่ก่อนเลย ก็คิดเสมอว่าอาเป็นแม่ของหนูจริงๆ

หนูเลยไม่เคยคิดต ามหาแม่แท้ๆ เพราะเขาทิ้ งหนูไป  แม่เ ลี้ยงหนูเหมือนลูก ส่งเ สียเ ลี้ยงดูทุกอย่ าง ตอนเด็กหนูเรียนที่เชียงใหม่ แม่ลงมาทำงานกรุงเ ทพฯ ส่งเ สียหนูเรียนจ นจบ ปวช.

ก็คุยกันบ้างทางโทรศั พท์ เจอกันตอนแม่กลับมาบ้าน มาอยู่ด้วยกันจริงๆ ตอนหนูมาเรียนมหาวิทย าลัย ก็มาพักด้วยกันในที่ทำง านของแม่ที่กรุงเ ทพฯ แม่ห่ วงหนูเรื่องเรียน อย ากให้เรียน

ให้จบมหาวิทย าลัย ตั้งแต่หนูเรียนปีหนึ่ง แม่พูดว่าอย ากไปง านรับปริญญ าของหนู เหมือนแม่ตื่นเต้น บอกว่าอย ากใส่ชุดนั้นชุดนี้มาง านรับปริญญ าของหนูตั้งแต่ตอนนั้น

จ นหนูใกล้เรียนจบ จะได้รับปริญญ าแล้ว อยู่ๆแม่เ ปลี่ยนไป แม่บอกว่าได้ยินเ สียงอะไรสั กอย่ าง บอกว่าได้ยินเ สียงเหมือนหนูพูดตอนเด็กๆ แม่คิดถึงภาพตอนหนูยังเล็ก แล้วบอกว่ารู้สึ กผิ ด

ที่ทิ้ งเด็กคนนี้มาทำง านที่กรุงเ ทพฯ ตอนนั้นหนูคิดว่าแ กฝัน แต่แ กพูดบ่อย จ นคิดว่าแม่มีอะไร ผิ ดปกติ จ นวันรับปริญญ าที่แม่รอคอย อยู่ๆแม่พูดว่าไม่อย ากไป แม่ดูเ ฉยๆไม่รู้สึ กดีใจ ไม่

เหมือนตอนที่แม่ปกติ แต่แม่ก็ไปถ่ายรูป หนูก็แนะนำแม่กับเพื่อนๆว่าคือแม่ เรื่องว่าแม่ไม่ใช่แม่แท้ๆ ไม่มีเพื่อนคนไหนรู้เลย ตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่รู้จะบอกไปเพื่ออะไร เพราะความรู้สึกหนู

คือเขาเป็นแม่มาตลอ ด เคยคุยกับแม่ว่าไปหาจิ ตแ พทย์กัน แม่บอกว่าแม่ไม่ได้บ้-านะ จ นได้พาไปโ รงพย าบาลครั้งหนึ่ง คือแม่ไม่ยอมกินย-าแน่ๆ หม อแนะนำให้ฉี ดย าแทน แต่มันจะมีผ ล

ข้างเ คียงอีก ตอนนั้นหนูทำง านแล้ว ก็ไม่ให้แม่ทำง าน ให้มาอยู่ด้วยกัน แม่น่าจะดีขึ้นไม่ต้องเ ครียดเรื่องง าน ก็คิดว่าแ กจะห ายได้เอง เลยไม่ได้รักษ าต่อ อยู่ด้วยกันก็จริง แต่เหมือนไกลกัน

ความรู้สึกเราใส่ใจกันน้อยเกินไป ทะเ ลาะกันบ่อยจ นพูดกันน้อยลง เพราะถ้าพูดกันเดี๋ย ทะเ ลาะกัน แล้วเวลาทะเ ลาะกัน อยู่ๆแม่จะหัวเราะใส่หนูเ สียงดัง จ นบางวันหนูเ ครียดจ นไม่อย าก

กลับบ้าน เรื่องแม่ป่ วยหนูก็ไม่ได้บอกใคร เก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียว  จ นวันหนึ่ง แม่ไม่เรียกแทนตัวเองว่าแม่แล้ว ทำเหมือนหนูไม่ใ-ช่ลูก คุยกันโดยไม่แ ทนตัวเองว่าแม่ หนูก็ไม่ได้แทนตัวเองว่าลูก

บางวันแม่คิดว่าหนูเป็นคนอื่น คิดว่าหนูคือดาราที่แม่ชอบ บางวันแม่คิดว่าตัวแม่คือตัวหนู บางวันไปบอกคนอื่นว่าหนูไม่ใ-ช่ลูกแต่คือเจ้านาย ปกติวันเ กิดแม่หรือวันแม่ หนูจะมีของขวัญให้แม่

แต่ 2-3 ปีหลังหนูไม่ได้ให้แม่เลย ใจอย ากทำให้แม่ แต่กลั วถูกแม่ปฏิเ สธ  หนูเริ่มติ ดต่อหาโ รงพย าบาลอีกรอบ แต่บางที่ต้องรอคิ วหลายเดือน จ นได้คิวที่โ รงพย าบาลแห่งหนึ่ง

หนูเตรียมล าง านพาแม่ไปรักษ าแล้วอีกไม่กี่วันเอง วันนั้นหนูกลับมาถึงบ้านตอนสามทุ่ม ไม่เจอแม่แล้ว มีกุ ญแ จบ้านวางไว้ที่เตียง แม่เคยพูดกับหนูว่า ถ้าแม่จะไปแม่จะวางกุ ญแ จคืนไว้ให้

ก่อนแม่จะห ายไป อยู่ๆแม่พูดว่าไม่อย ากเป็นภ าระ ไม่อย ากขอเ งินหนูใช้ เหมือนแม่รู้สึ กว่าแม่เป็นภ าระ แต่ความตั้งใจของหนู เมื่อหนูเรียนจบทำง านแล้ว หนูไม่ให้แม่ทำง านเลย หนูอย าก

เ ลี้ยงแม่ ให้แม่ไม่ต้องเ หนื่อยไม่ต้องเ ครียดกับง าน  คืนนั้นก็ไปตระเ วนขับรถหาต ามถนน ร้ องไห้ตลอ ดทางเพราะเ สียใ จที่แม่ห ายไป ไปต ามดูที่ที่แม่เคยไป แล้วไปแ จ้งความคนห าย

ที่โ รงพั ก จ ากนั้นก็ไปขอดูก ล้องวงจ รปิ ดของเทศบ าล เ ผื่อจะเห็นแม่ว่าเดินผ่านตรงไหนบ้าง ไปดูต ามที่ต่ างๆทั้งกล างวันและกล างคืน ความรู้สึกตอนนี้อย ากเจอแม่ให้เร็วที่สุด

หนูอย ากพาเขาไปรักษ า กลั วแม่จะเ กิดอันตร ายหรือเจอคนไม่ดีระหว่างทาง เป็นห่ วงแม่มาก กลัวเขาโ ดนทำร้ าย  การตั ดสินใจของเรา มันส่งผ ลกระท บต่อทั้งชีวิ ตของเราจริงๆ เราห่ างกัน

จ นไม่ใส่ใจแม่ คิดว่าแม่เป็นไม่หนั ก คิดว่าแม่จะยังอยู่ได้ และห ายป่ วยได้เอง คิดว่าถ้าแม่ไม่ต้องทำง านจะได้สบ าย จะได้ไม่เ ครียด มันเลยทำให้เป็นแบบนี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะรีบพา

แม่ไปรักษ า ไม่ได้เตรียมใจไว้ หากว่าจะไม่เ จอแม่ จะหาแม่จ นกว่าจะเจอ วางแ ผนไว้ว่า ถ้ายังไม่เ จอแม่ จะล าออกจ ากง านมาต ามหาแม่

สุภัชชา​ สมสวรรค์​ (พิม) ลูกสาว
รัตนาภรณ์ สมสวรรค์ (นิด) แม่

คนห าย ชื่อ น.ส.รัตนาภรณ์ สมสวรรค์ หรือ นิด อ ายุ 54 ปี ได้ห ายออกจ ากบริเ วณซอยเ ลี่ยงเมือง-ป ากเ กร็ด 1 (ซอยบุปผช าติ) ตำบลบางพู-ด อำเภอป ากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2564 เวลาประมาณ 16.50 น. คนห ายรูปร่ างผ อม สูงประมาณ 150 ซม. น้ำห นักประมาณ 45 กก. ผิวสี-คล้ำ  ลักษณะผมย าว ผมสีดำ มีร อยแ ผลเป็นต ามแขน

และขา การแต่งก ายสวมเสื้อยื ดสีกรมท่ า ส วมกางเกงขาย าวสีดำ สวมรองเท้าแตะสีชมพูเ บาะแ สล่ าสุด เมื่อวันที่ 22 พ.ย.64 มีพลเมืองดีพบคนห าย บริเ วณวัดก ู้ (วัดพsะนางเ รือล่ ม)

ต.บางพูด อ.ป ากเ กร็ด จ.นนทบุรี ผู้ใดพบเห็นโปรดแ จ้งมู ลนิธิกระจ กเงา โทร. 095 631 1914 คนห ายมีปัญห าสุขภ าพจิ ต ศู นย์ข้อมู ลคนห าย มู ลนิธิกระจ-กเงา

ภาพวงจsปิดจุดสุดท้ ายที่บันทึกภ าพป้านิด ทำให้เห็นการแต่งก ายใส่เสื้อสีกsมท่า และกางเกงสีดำ รองเท้าสีชมพูออกจ ากห-อพัก

 

ขอบคุณ มู-ลนิธิกระจ-กเงา

 

 

 

 

 

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *